Guilty Pleasure ชอบงานจริงหรือเอาใจนาย ?
ออฟฟิศ 0.4 เพิ่งได้ยินอาการนี้ไม่นานจากรุ่นน้องที่ทำงานแห่งหนึ่ง ว่าการเข้าสู่โลกการทำงานในขณะที่ประสบการณ์ยังไม่มากนัก โอกาสยังไม่มากพอ การตอบรับกับทุกสิ่งอย่างที่เข้ามา ดูเหมือนจะเป็นทางตรงทางเดียวในการสร้างสำรวจความสามารถของตัวเอง และใช้ความสมัครใจในช่วงแรกเพื่อเป็นสเตจในการแสดงความสามารถไปในตัวเพื่อให้นายเห็น ทั้ง ๆ ที่ลึก ๆ แล้วตัวเองไม่ค่อยอยากจะทำเท่าไหร่หนัก
ซึ่งอาการ Guilty Pleasure จะมองว่าเป็นโอกาสก็มองได้ใน เพราะมักเป็นการอาสางานที่คนอื่นไม่เอา แต่เราจะขอเอาไว้ก่อน ซึ่งทำไปทำมากลับเป็นการเสพติดและมองว่ามันคือหน้าที่ทั้ง ๆ ที่มันอาจจะไม่ได้ส่งผลดีต่อเราในระยะยาวก็ได้
หากมองอีกมุมนึง อาการ Guilty Pleasure ที่ว่านั้นก็อาจถูกความเคยชินกลบทับอยู่ก็ได้ จนพอเวลาผ่านไป ถ้าเราไม่ตัดสินใจทำแบบที่เราเคยทำในอดีต ก็อาจจะเกิดความรู้สึกผิดไปโดยอัตโนมัติ
แต่จริงๆ แล้ว การมี Guilty Pleasure ในการทำงานไม่ใช่เรื่องผิด มันกลับสะท้อนให้เห็นถึงความหลากหลายในการรับรู้ความพึงพอใจของแต่ละคน
การยอมรับและเข้าใจ Guilty Pleasure ของตัวเองในการทำงานอาจเป็นกุญแจสำคัญที่จะช่วยให้เราทำงานได้มีมิติมากขึ้น แทนที่จะรู้สึกผิดหรือพยายามซ่อนความรู้สึกเหล่านี้ แต่เราควรมองว่ามันเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เราเป็นเรา แต่ก็ต้องระวังผู้อื่นใช้ประโยชน์ตรงนี้จากเราด้วยเหมือนกันนะ
สุดท้ายแล้ว ความพึงพอใจในการทำงานไม่ได้มีสูตรสำเร็จตายตัว แต่ละคนมีวิธีค้นหาความสุขที่แตกต่างกัน การมี Guilty Pleasure ในการทำงานจึงไม่ใช่เรื่องแปลก แต่เป็นสิ่งที่ทำให้ชีวิตการทำงานของเรามีสีสันและความหมายมากขึ้น แม้บางครั้งมันอาจจะดูแปลกในสายตาคนอื่นก็ตาม
แล้วเพื่อน ๆ ละ..เคยมีประสบการณ์ด้านนี้อย่างไรบ้าง ?
Podcaster : ออฟฟิศ 0.4
Writer : สิ่งที่เจ้านายไม่เคยบอก / เปิดเทอมใหญ่วัยทำงาน / เป็นคนที่ใช่ในงานที่ชอบ / นี่เงินเดือนหรือเงินทอน